Mózgowe porażenie dziecięce

Mózgowe porażenie dziecięce

Już w przeszłości w Rosji powszechną praktyką u pacjentów pediatrycznych było zastosowanie tlenoterapii hiperbarycznej. HBOT używano w resuscytacji, niewydolności oddechowej, wrodzonych urazach czaszkowych, w chorobie hemolitycznej u noworodków i innych. HBOT była używana do zmniejszenia stężenia bilirubiny w surowicy krwi i miała zapobiegać rozwojowi zaburzeń neurologicznych. W przypadku niewydolności oddechowej wczesne zastosowanie tej formy terapii doprowadzało do poprawy aż w 75% przypadków. 

Włoscy lekarze zastosowali tlenoterapię hiperbaryczną w leczeniu płodu z wadą rozwojową jeszcze w łonie matki już w roku 1988. Zaskakujące było to, że wykazano zmniejszenie uszkodzenia mózgu po zakończeniu terapii. Pacjentki były hospitalizowane przed 35 tygodniem ciąży i poddawane terapii hiperbarycznej co 2 tygodnie przez 40 minut. Zaobserwowano poprawę w biofizjologicznym profilu płodu już po drugim zabiegu. 

Na konferencji „Nowe horyzonty tlenoterapii hiperbarycznej” w Orlando na Florydzie w 1989 roku, przedstawiono wyniki badań z rehabilitacji metodą HBOT ponad 230 małych pacjentów z mózgowym porażeniem dziecięcym. Byli oni leczeni od 1985 roku w Sao Palo w Brazylii (Machado 1989). Rehabilitacja obejmowała 20 sesji sześćdziesięciominutowych, o ciśnieniu atmosferycznym 1,5 ATA (100% tlenu), raz lub dwa razy na dobę w komorze jednoosobowej. 
Końcowe wyniki wykazały bardzo znaczne zmniejszenie spastyczności — o 50% u 94,78% pacjentów! Obserwacja obejmowała 82 pacjentów. Spośród nich 62 (tj. 75,6%) miało trwałą poprawę w zakresie zmniejszenia spastyczności i lepszą kontrolę motoryczną. 





Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celu funkcjonalnym. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb. Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.